Instalacje elektryczne

Wymagania ze względu na warunki pożarowe

Oprócz wymagań dotyczących przeciwpożarowego wyłącznika prądu, w rozporządzeniu [72] podane są wymagania dotyczące zespołów kablowych, tj. przewodów i kabli elektrycznych oraz światłowodowych stosowanych w systemach zasilania i sterowania urządzeniami służącymi ochronie przeciwpożarowej łącznie z ich zamocowaniami. Muszą one zapewnić ciągłość dostawy energii elektrycznej lub przekazu sygnału przez czas niezbędny do uruchomienia i działania tych urządzeń. Czas ten może być ograniczony do 30 minut, jeżeli zespoły kablowe znajdują się w obrębie przestrzeni chronionych stałymi samoczynnymi urządzeniami gaśniczymi wodnymi.

Jeżeli zespoły kablowe są umieszczone w pomieszczeniach chronionych za pomocą stałych wodnych urządzeń gaśniczych, to powinny być one odporne na działanie wody. Wymaganie to uznaje się za spełnione, jeśli przewody i kable są ułożone w ognioochronnych kanałach kablowych.

Przewody i kable elektryczne w obwodach urządzeń sygnalizacji pożarowej, oświetlenia awaryjnego i łączności powinny posiadać klasę PH odpowiednią do czasu wymaganego do działania tych urządzeń [72], zgodnie z wymaganiami polskich norm dotyczących lego zagadnienia.

Zespoły kablowe należy tak projektować i wykonywać, aby w wymaganym czasie nie nastąpiła przerwa w dostawie energii elektrycznej lub w przekazie sygnału, spowodowana oddziaływaniami elementów budynku lub jego wyposażenia.

WYMAGANIA NAPIĘCIOWE

W skład wymagań napięciowych wchodzą m.in. wymagania dotyczące nie-przekraczania dopuszczalnych wartości spadków napięcia. Niestety, brak jest w tym zakresie szczegółowych uregulowań prawnych. W normie [54] znajduje się jedynie zalecenie, aby spadek napięcia między złączem instalacji elektrycznej a urządzeniem odbiorczym nie przekraczał wartości 4%. Jednocześnie zaznaczono, że nie dotyczy to stanów rozruchowych silników i odbiorników charakteryzujących się dużych prądem rozruchowym. W wytycznych [12] zaproponowano z kolei, aby spadek napięcia w instalacji odbiorczej (tj. od licznika energii elektrycznej do urządzenia odbiorczego) nie przekraczał wartości 3%, a spadek napięcia w wewnętrznej linii zasilającej (tj. od złącza instalacji elektrycznej do licznika energii elektryczne) nie przekraczał określonej wartości granicznej, zależnej od mocy przesyłanej tą linią.

W zastąpionej już normie [55] sformułowano następujące zasady dotyczące łączenia funkcjonalnego (zamykania i przerywania) oraz odłączania izolacyjnego obwodów elektrycznych:

—    nie można odłączać izolacyjnie ani łączyć funkcjonalnie przewodów ochronnych we wszystkich układach pracy instalacji elektrycznej; wymaganie to dotyczy także przewodów ochronno-neutralnych w układzie TN-C;

—    przewód neutralny w układzie TN-S może być odłączany izolacyjnie lub łączony funkcjonalnie;

—    w każdej części instalacji elektrycznej, wymagającej niezależnego sterowania jej pracą, należy stosować urządzenia (łączniki) do łączenia funkcjonalnego;

—    powinna istnieć możliwość odłączenia izolacyjnego każdego obwodu elektrycznego od czynnych przewodów zasilających;

—    gniazda wtyczkowe i wtyczki mogą być używane do łączeń funkcjonalnych jedynie wtedy, gdy ich prąd znamionowy jest nie większy niż 16 A.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *